Het leven van een klein Bruijn Kreeftje...

Te veel maar zeker te weinig

2006-05-23T10:42:00.000-12:00

Lieve mensen,

Het nieuws heeft al vele mensen bereikt. Helaas kunnen we het niet aan iedereen persoonlijk vertellen. Dat wordt teveel.

Sinds zondag is het mis. Ik was gewoon benauwd en moe, net als voor een kuur. We zijn naar Utrecht gereden om een kuurtje te halen. Daar aangekomen wist de arts na de bloedwaardes ons te vertellen dat het niet ging. Mijn CO2 is veel te hoog. Ik adem O2 in maar stoot de CO2 niet goed uit. Dat houdt heel simpel gezegd in dat ik stapel en mezelf vergiftig. Daar komt het in het kort op neer. Het is nu zo hoog dat ik daar suffig van wordt of ga worden en dat ik gewoon in slaap val. Leuker kan ik het niet maken, (makkelijker doet de belastingsdienst wel...). Gisteravond heeft de ambulance me thuis gebracht. Ik ben samen met Remco en met veel lieve mensen.

Mijn website houdt op. Ik moet het nu afsluiten. Mijn lichaam kan niet meer. Ik wil nog zo veel. Mijn geest is niet klaar en dit kwam dan ook voor ons aan als een donderslag bij heldere hemel. Sinds zondag is het grauw...de lucht wordt donker....

Het gekke van alles is nog dat ik mezelf zo rustig voel. Ik ben me heel erg bewust van wat er komen gaat en ik ben bang. Ik houd mezelf voor dat ik een ster word en dat ik over jullie heen ga kijken. Ik heb het altijd fijn gehad en zo leuk mogelijk gemaakt voor mezelf en anderen. We worden omringd door veel lieve mensen. We zijn niet alleen. Ook vele gedachten gaan overal heen. Van ons en naar ons. Bedankt.

Lucht te kort, kooldioxide teveel. Slangen genoeg, slijm in overmaat. Eetlust te weinig, de pas bestelde nutri's teveel. (Hoe vinden jullie de nieuwe verpakking?? We hadden onze voorraad kast erop in gebouwd... nu past het niet meer op de plank...SHIT.)

Voor iedereen: Heel erg bedankt voor jullie steun in alles. Dat weet iedereen voor zich wel..
Bedankt voor alle liefde.

Mooi afsluiten lukt me niet, sorry.... Dikke kus, jullie Jo!!

Brrrrrrrrrr..........rotding..

2006-05-19T23:16:00.000-12:00

Al een tijdje twijfelelen mijn lichaamsdelen nogal per dag of ze samenwerken of niet en ze besluiten dat pas laat in de ochtend en soms veranderd dat ineens weer midden op de dag. Snap je? Gister was ook zo'n dag. Dan start ik goed en halverwege dan worden mijn benen loodzwaar en bonkt mijn hoofd en rug maar ik barst van de energie die ik dan weer niet kwijt kan. Das echt lastig.. Het enige wat ik dan doe is mopperen op mezelf, wat drinken neem en dan ga liggen. Meestal werkt dit.

Vandaag wilde ik even de stad in om een pakje op te halen, kaartje en postzegels kopen, even iets ophalen voor Remco en naar de apotheek. Fijn op mijn scootmobiel. Dacht ik. Nou.....

Aartsbenauwd sluit ik de hele zooi af, wil ik de acculader van de scootmobiel tillen en krijg ik dat onding nog geen millimetertje verplaatst. FIJN. Dan zet ik mijn tankje even op 3liter want ik word van woede nog benauwder. Tankje leeg. TJA. Lopend naar de schuur lukt dus al niet, scootmobiel kan even niet weg want ik krijg de kabel niet aan de kant en ben te benauwd om nog 1 stap te verzetten. WAT NU? Buurman bellen. Rob komt gelukkig helpen. (dank je!!!) Na enige missende uitleg van mijn kant lukt het Rob om alles te doen wat ik van hem vraag. Scoot doet raar maar hij doet het. Oke, de strategie blijkt als volgt: Rob gaat naar de apotheek voor mij zodat ik alleen de stad in hoef en zo geen onnodige moeite hoef te doen.

In de stad gaat alles perfect. Ik ga naar het postkantoor en wordt echt lief geholpen. Ik haal het postzegels en een kaartje en rijd verder naar de fotowinkel voor het pakje voor Remco en nog even een pakketje afhalen bij de boekwinkel voor mij. Dan is het half 6 en bel ik Remco om af te spreken dat ik het brood bij de Appie haal en hij de Edah boodschappen doet. Dan zijn we tegelijk thuis. En vanaf hier gaat het mis. Ik rijd bij de AH naar binnen en stop bij het shoarma-schap om een pak te pakken en mits ik weg wil rijden doet mijn scoot helemaal niets meer. De lampjes en de toeter doen het allemaal prima, maar rijden, ho maar! Sta ik dan, midden in de AH. Als een verdrietig kind die zijn moeder kwijt is bel ik Remco met de vraag of hij a.u.b. naar mij toe wil komen. "Tuurlijk schat", hoor ik aan de andere kant en ik kan mijn tranen nog net in houden.

Dan komt er een vrouw een beetje paniekerig naar de beveiligingsman voor mij en vertelt hem dat mijn scoot het niet doet en dat de beveiliging een beetje meer op mij moet letten of ze iets voor me kunnen doen. Dus de beveiliger en ik kijken mekaar een beetje raar aan en moeten allebei wel lachen. We kletsen wat en als hij vraagt of ik vaker zo wegga en ik hem dan zeg dat dit de 2e keer is schiet hij in de lach.... agut...zegt ie dan ook nog....!!!!! ROTJONG. (nu kan ik er hard om lachen...vanmiddag niet)

Als Remco komt rekenen we af en Remco geeft me een zetje in de straat naar huis. Er klopt iets niet. In de versnelling en nog kan je hem gewoon duwen. Uhm? Omdat de scoot het zachtjes doet sprint Remco in de auto naar huis om me vanaf daar tegemoet te lopen. Alsof de duvel ermee speelt. Zodra Remco uit het zicht is steekt mijn scootmobiel zijn middelvinger op en stopt ermee. Dus daar stond ik dan. Midden in de winkelstraat waar alles al dicht was en veel mensen moe naar huis lopen dus niet uit kijken en waar het ook nog eens loeihard waaide.... Nou toen voelde ik me dubbel en dwars zielig! En janken heb ik ook gedaan! Als een klein kind.

Vanavond heb ik me bij de intocht van Dordt-in-Stoom lekker verwend met een portie poffertjes. Die had ik gewoon verdiend!

Op slag verliefd!

2006-05-18T22:42:00.000-12:00

Je kent het wel: die eerste blik... vlindertjes in je buik... het gevoel dat je er niet af kan blijven... nog even terug kijken... het wederzijdse gevoel...

En ja hoor, tante Jannie is verliefd. Het was liefde op het eerste gezicht... met een bureaustoel bij de Ikea. Jaja, echt waar. Ons Ikea bezoek was vruchtbaar. Ik heb niets gekocht maar tante Jannie heeft haar droomstoel gevonden! Tante Jannie is een naaiwonder met haar prachtige naai- en lokmachine. Steekje hier en een zoompje daar is er niets bij. Nee, het is allemaal wel mooi maar tante Jannie's rug is niet veel..helaas. Dus daar moet wat aan gebeuren. Nu heeft oom Roelf een mooie stoel, maar als ze samen boven zijn werkt dat niet handig. Dus tijd voor de aanschaf van een mooie stoel voor tante Jannie. En ja hoor, het is gelukt. Heel vakkundig wipte ze op haar stoel op en neer. Testend of de vering goed werkte. Nou, die werkte!

Nu maar hopen dat ze hem krijgt voor haar verjaardag!

Zand.

2006-05-17T09:31:00.000-12:00

Remco zit in Polen voor zaken en ik ben dan meestal een paar dagen bij mijn oom en tante in L. Ze nemen me overal mee naar toe en bezorgen me meestal een paar heerlijke dagen. Ik laat me altijd verrassen en er is meestal een winkel-dag bij.

Gisteren hadden we een rustdag. Dan is het gewoon niets bijzonders. Lekker thee leuten, boekjes bladeren en even boodschappen doen voor het eten. Totdat het noodlot toe sloeg: Tante J. week uit voor een fietser die haar de pas afsneed, maar helaas toen ging het mis. Oom R. bestuurde de rolstoel en overrijdt tante J.'s enkels. Het kwaad was al geschiedt voor we er erg in hadden. Zo wijs als we waren hebben we tante J. met rust gelaten. "Als blikken kon doden......." Maar nou moet ik zeggen dat dat ook gemeen zeer doet. Sorry tante J.!

Ook stonden verder Ikea en Scheveningen op de planning. Omdat het vandaag lekker weer zou worden besloten we om naar het strand te gaan. Zon hebben mijn oom en tante niet nodig na twee weken Italie, ik herkende ze nu al bijna niet meer. Alle jassen (winterjas voor de wind, spijkerjackie voor lekker weer, vest voor net niet warm genoeg voor niks en te koud voor geen-jas) in de auto en daar gingen we. Auto netjes in een vakje en hup met de rolstoel de boulevard op. Bij het zicht op een zonnig terrasje besloten we dat het tijd was voor een hapje. Een vislunch en twee omeletten later ging de wandeling verder. Heerlijk. De zon, al die mensen en de geur en het geluid van het water. Er waren tevens mooie zandsculpturen te zien. Schitterend.

De terugweg was voor mij net zo kort als de heen weg en ik heb er dus weinig van mee gekregen. Het avondeten was een stevige macaroni. Waarom eet ik hier toch altijd zo goed? Als Remco me komt halen weeg ik vast 4 kilo meer..... goed teken dus.

Morgen wordt het ook lekker weer volgens Paulus Pietsma dus op naar de "openlucht" Ikea.

Voor nu eerst een lekkere borrel gevolgd door nachtrust en dan weer een nieuwe dag. Met veel rust en de nodige gezonde humor.

Uit veiligheids overwegingen zijn de namen niet voluit geschreven.

Komt ie dan!

2006-05-14T13:05:00.000-12:00

(dit is maar een kleine selectie van de 180 foto's)

De zaterdag begon vroeg. Om negen uur bij Lonneke en Erik. We zouden vliegen om 11.40 uur. Helaas bleek onze vlucht geannuleerd. Maar we waren op de vlucht van 13.30 uur gezet wat achteraf niet erg bleek want het was shit-weer in London. We hadden dus ineens tijd extra. Om ons te relaxen gingen we winkelen en wat lekkers drinken. We werden vriendelijk opgewacht door vrouw Konijn (giga gebit). We mochten door de douane maar we werden wel uitgebreid gefouilleerd. Ik had me hier iets heel spannends bij voorgesteld maar ja, ze kijken je boos aan dus dan doe ik alsof ik onder de indruk ben. Tja.. ben de lulligste niet! Na lang zeuren mochten we met de beveiliging op de foto. Officieel mag dat niet want ze zijn dan bang dat je de apparaten na kan maken. Ik zit hele dagen thuis, maar zo bliepjesmachine met ingebouwde scan gaat net niet lukken ben ik bang. Denk eens na…! Maar gelukkig wilde hij uiteindelijk wel met ons op de foto. Zijn collega's noemden hem dan ook "de knuffelneger".

Maar goed. De vlucht was geweldig. Door de crew werden we rijkelijk voorzien van mini flesjes wijn en champagne. Hoe meer we de Noordzee over vlogen hoe donkerder het weer werd. Op Heathrow werden we vriendelijk opgewacht door de engelse Bill van de zuurstof maatschappij. Hij bracht ons naar hotel Niki. Aangekomen en gesetteld zijn we naar een restaurantje geweest en hebben we lekker uitgebreid gegeten. ’s Avonds is Lonneke lekker gaan badderen en ben ik mijn Liefie gaan bellen om te zeggen dat we veilig aangekomen waren. We gingen daarna op tijd slapen. We waren bekaf!

De zondag begon heerlijk. Toen Lonneke de gordijnen open deed scheen het zonnetje lekker naar binnen. We maakten ons klaar voor de trip naar de city. Met de taxi naar Buckingham Palace. Daar aangekomen werden we gewoon opgezogen in de menigte. Menigte? Stelletje toeristen bedoel je! Daar stonden we dan aan de kant te wachten op… we dachten dat het al klaar was en juist toen we weg wilden gaan begon het tafereel. Eerst gingen er wachters naar binnen via het zij-hek en later kwam er een hele fanfare naar buiten via de hoofdingang. Dit gebeurde 2x omdat ze aan beide kanten om de fontein heen lopen.

Vanaf daar zijn we richting centrum gewandeld. Door het park -waar de eekhoorns en pelikanen gewoon wonen- naar de Big Ben. Doorgelopen naar de Westminster Abby , London Eye –wij vonden 135 meter een beetje te hoog- . Toen naar 10 Downing Street. Aangekomen bij Piccadilly Circus hebben we de wandel strategie bepaald voor het winkelen. Het leek ons het beste om maar gewoon de straat op en neer te lopen om die winkels goed te kunnen bekijken. Het feit dat we samen in London waren vonden we überhaupt geweldig! Dus de rest…geintje. Natuurlijk mocht de telefooncel niet ontbreken. ’s Avonds hebben we lekker bij ‘L Ulivo gegeten. Eenmaal terug in het hotel stortte ik in en ging Lonneke lekker in bad. In bed hebben we elkaar verveeld met woordspelletjes. Ekennol, tsak, Kire, Ocmer, Adnaloj, Azaron. (dit is codetaal voor Lonneke(?!?!?!))

Maandagochtend was het heel slecht weer. Als je naar buiten keek leek het net alsof je heel hard huilde. Dan worden je wimpers zo nat en wazig. Dat uitzicht was er ook. En niet omdat ik huilde, want Lonneke had hetzelfde uitzicht. Na ons geweldige ontbijt -3 geroosterde boterhammen, eitje en thee- zijn we weer naar onze kamer gegaan. Even een foto met de zelf ontspanner en toen zijn we even gaan liggen om ons plan te bespreken. Toen we om 12.30 uur wakker werden was het droog! Tja….blijkbaar hadden we het nodig.. We zijn ons klaar gaan maken en naar Hyde Park gegaan. Echt mooi. Het park dat vierkant is en bestaat uit 140 hectare grond. Hier hebben we schitterende foto’s van gemaakt.

Rond de klok van 16.30 uur engelse tijd werden we opgehaald. Nog snel een foto van ons in de kamer en op naar huis. Onze trip zat erop. Als laatste mochten we nog in de cockpit kijken van de piloot! Helemaal te gek natuurlijk. En? Lijkt het wat zo?

Op schiphol zou Lonneke’s vriend Erik ons op komen halen. Toen ik Erik zag staan zag ik Remco ook. Mijn weekend had niet mooier af kunnen sluiten!

Lieve Lonneke, onwijs bedankt voor het super weekend! Zullen we snel nagenieten en bijbestellen?

Feestje!

2006-05-12T21:34:00.000-12:00

Woensdag 10 mei werd oma de Bruijn 80 jaar jong! Op naar de volgende tachtig..

En donderdag 11 mei vierden we een privé feestje. We zijn nu al een half jaar getrouwd! Precies 6 maanden!
Jubileum!

Dat wilde ik toch even kwijt...want hier word ik vrolijk van!

Ingestort....

2006-05-09T01:09:00.000-12:00

Het weekend was geweldig. De vlucht was top.
Veel gelachen en gefotografeerd.

Maar ik ben ingestort. Dit gaat me even een paar dagen kosten om
bij te tanken, denk ik.

Zodra ik weer ben opgedroogd vertel ik jullie alles en inclusief foto's!

Tot gauw!

KLM

2006-05-05T23:18:00.000-12:00

Eindelijk komt het ervan. Jootje gaat vliegen samen met vriendin Lonneke. Ik heb gevlogen toen ik 12 was. Toen zijn we met het gezin naar de Canarische weilanden geweest. Het was leuk maar van de vlucht weet ik weinig meer. En dat wilde ik nog wel eens mee maken. Lonneke bood zich vrijwillig aan. Met de nodige ellende van easyjet (vlucht geboekt en betaald, zuurstof geregeld, blijkt niet te kunnen, geen geld terug, oftewel geld kwijt..grrrr) gaat het nu toch echt allemaal gebeuren. En morgen gaan we. We vliegen om half twaalf met KLM. De zuurstof aan boord is allemaal geregeld. Nu staat de O2 op 2liter en dan moet het op 4l. Dus ik ben erg benieuwd (zeg maar gerust zenuwachtig) naar wat mijn longen gaan doen.

Ik ben net door Remco onder de douche gezet -dus ik ben schoon achter mijn oren, zou mijn oma zeggen- en ga zo lekker slapen. Hopelijk kan ik slapen, maar mezelf kennende...vannacht zie ik ze waarschijnlijk overal vliegen.

Het fototoestel staat klaar, shampoo in de beautycase en de korte broek zit in de tas dus: Dus tot dinsdag allemaal en zwaaien morgenmiddag en maandagavond naar die grote vogel met dat knipperende lichtje op zijn buik!

Bevrijdingsdag

2006-05-05T05:10:00.000-12:00

Vandaag is de dag dat de bevrijding van het Nederlandse koninkrijk in 1945 van de Duitse en Japanse bezetting wordt herdacht en gevierd. Iedereen staat er even bij stil net als gisteren. Er is een bevrijdingsconcert op de Amstel bij theater Carré dat wordt bijgewoond door onze eigen Trix.

Wat wij thuis altijd vierde was de bevrijding van mijn broer of was het die van mijn moeder? Mijn moeder beviel in 1978 van mijn broer dus die werd bevrijd. Maar mijn broer werd bevrijd van mijn moeder... dus eigenlijk vierden we dan dus de bevrijding van mijn .... uhm... broer...of toch moeder...

Nou ja in iedere geval:

Martin gefeliciteerd jongen! Op naar de volgende 28 jaar!

Dodenherdenking

2006-05-04T05:31:00.000-12:00

Vandaag is het Nationale Dodenherdenking. Vanavond om 20.00 uur stoppen -vaak levengevaarlijk- mensen in de auto aan de kant van de weg, fietsers springen van hun fiets af, t.v. 's staan allemaal op journaal en met het geluid op 18, mensen telefoneren niet en veel mensen zijn even twee minuten stil. Trix, vertegenwoordigers van de regering, het leger, verzetsbeweging en allerlei groeperingen zijn aanwezig op de dam om daar kransen te leggen en om met elkaar samen de herdenking kracht bij te zetten. Het Wilhelmus wordt daarbij gespeeld en door onze eigen Trix, Lex en Max hevig mee gezongen (we-doen-alsof-we-zingen-maar-we-playbacken-gewoon).

Oftwel: Vanavond om acht uur voor de t.v. of even stoppen waar je bent of mee bezig bent en respect tonen voor hen die zijn gevallen!

Hint?

2006-05-04T05:17:00.000-12:00

"Jo, neem nou een gastenboek want ik kom niet in die berichtjes..". Dit vroegen mijn vader, een goede vriend en nog 2 vriendinnen. Maar nou heb ik een gastenboek en nou reageren er maar zo weinig mensen. Schrijf ik dan niet leuk of genoeg? Zijn de onderwerpen niet leuk? Moet ik dan misschien maar weer terug gaan naar de berichtenservice, want als je onder anonymous (anoniem) reageert kan je alsnog je naam eronder zetten. En als het goed is hoef je geen login-naam te hebben. Maar is het wel zo makkelijk? En reageren mensen dan? Nog even de voor- en nadelen van een gastenboek op een rijtje.

Voordelen van een gastenboek:
* leuke berichten.
* mensen kunnen reageren in het algemeen.
* mensen kunnen reageren op een geplaatst stukje.
* iedereen kan erop.
Nadelen van een gastenboek:
* mensen kiezen om alleen maar te kijken in een gastenboek.
* niet iedereen laat weten dat ze zijn geweest en plaatsen dus niets.

Conclusie: Een berichtje achter laten in een gastenboek is leuk om te zien voor de schrijfster!

Met vlag en wimpel!

2006-05-02T22:50:00.000-12:00

Overal mensen op kleedjes, muziekbands die spelen door het hele land, drukte in de winkelstraten. Het was weer eens zover: Koninginnedag. Iedereen viert Trix's haar verjaardag. Wij gaan altijd gezellig de stad in om op het stadhuis naar Jubal te kijken waar Peer in speelt. Met de hole family komen we samen en galmen we mee met het oranje briefje -waar de tekst op staat- die we altijd in handen krijgen gedrukt. Ondanks dat we allemaal een zangverbod hebben omdat we allemaal gigantisch vals zingen. De een nog erger dan de ander, maar dat mag de pret niet drukken.

De lunch doen we gezamelijk bij de v&d. Omdat we met een grote club ooms, tantes, neef en nichtjes zijn schuiven we de troep van de gezinstafel opzij en pakken we er een paar stoelen bij zodat iedereen lekker kan zitten. Een paar halen wat te eten en te drinken. Zo te zien kent niet iedereen gezelligheid. Een aantal mensen zaten ons aan te staren alsof we iets heel geks deden met z'n allen. Wat zullen die gezegd hebben tegen het thuis front: "Al die mensen zo raar rond 1 tafel...zag er maar vreemd uit. En ze lachten ook nog. Zullen we iets van plan zijn ofzo...". Wij verzonnen er allemaal enge verhalen bij om die gedachten kracht bij te zetten.

Daarna gingen we samen met Renate, Peer en Lente mee naar Remco's ouders voor de traditionele moedersoep. Nee, dat is geen gekookt vingertje of stukjes vers gesneden stukjes oorlel, maar gewoon een ouderwets recept van wijlen oma Slager. Stokbroodje erbij en smikkelen maar. En Lente heeft haar eerste oranje-verjaardag goed doorstaan. Niet geblèrd tijdens de harde muzieknoten. Even een kleine shock met de eerste knal, maar daar schrok iedereen van dus dat mag.

En zondag kwamen mijn schoonouders hier om de tuin te bekijken. En Martin, je hebt er fans bij. Ze vonden het leuk. Lekker een wijntje en wat zoute sticks erbij en lekker kletsen maar. Time flies when your having fun! 's Avonds hebben we heerlijk aso op de bank gehangen. We moesten echt bijkomen van zo'n wild weekend...

Nou Trix, op naar de volgende!

Stil

2006-04-28T20:20:00.000-12:00

Geen paniek. Geen stress. Alleen erg moe. Je hoort weleens van die heftige verhalen van mensen waarvan je een tijdje niets hoort en ineens duiken ze op met de meest heftige of verschrikkelijke of soms zelfs ranzige verhalen.

Maar hier...

Gewoon even niets. Beetje moe. Beetje hangen en een beetje zappen. Af en toe kleine blokjes slapen op de bank of lekker op bed (sommige mensen bellen me midden op de dag wakker...he Jeroen?). De afgelopen dagen heb ik dan ook bar weinig uitgevoerd.

Maar eerst morgenochtend naar het stadhuis om de koningin toe te zingen (niet dat ze er is ofzo...) en genieten van Jubal zoals we elk jaar doen. Peer speelt daarin een grote rol. Renate heeft daar ook jaren bij gespeelt en gedanst. En nu gaat voor eerst Lente mee kijken naar haar papa. Ben benieuwd wat ze van die pokkeherrie vindt... En aakomende zondag is het ook rust.

Maar al vast voor iedereen die morgen gaat feesten:

Lang leve de koningin!

Zwart en Rood

2006-04-26T22:59:00.000-12:00

Dinsdagochtend 25 april j.l. kwamen de mannen weer. Je weet wel. Die mannen die soms zomaar in je tuin verschijnen om te werken. De een is wat kleiner dan de ander en je hebt er soms 7 van wandelen achter elkaar...... Doet deze foto je ergens aan denken? (ik vond hem zo lief...)

Afin, Martin en Heime waren er weer. Al vroeg uit veren om voor de files aan te zijn om er alsnog midden in te staan. Als ze dan hier zijn gaat Remco net naar zijn werk en doe ik moeite om uit bed te rollen. Eenmaal aangekleed vult Martin gelijk mijn O2 tankje en gaan we samen op pad met aanhanger om zwarte steentjes te halen. Die waren snel gevonden en betaald en hup weer op weg naar huis. Heime was ondertussen verder gegaan en schoot al mooi op.

De bedoeling was een zwart vlak in het midden, maar dat vond Martin geen goed plan en hij gooide het zo om. Er moesten heel wat stenen uit gehaald worden voor het effect wat er nu is.

Overal zijn zwarte vlakken verspreidt door de hele tuin. Echt heel gaaf. Er ligt alleen nog zand om, maar Remco kan zich dan ook uitleven met een bezem. Ik zoek de potten uit. Mijn schoonmoeder heeft heel wat oude potten voor mij mooi blauw gemaakt. Dus staan ook mooi te pronken en te wachten op nieuwe behuizing!

Echt mijn tuin is binnen korte tijd cht een plaatje! Om door een ringetje te halen! Er zijn nog geen duidelijke eind resultaat foto's, maar zodra ze er zijn komen ze hier te zien!

Rustig druk?

2006-04-24T11:30:00.000-12:00

Het weekend was een mixje van van alles en niks. Een beetje druk maar toch rustig. Kan dat?

Zaterdag hadden we de algemene ledenvergadering van de LVWCN. Hier hebben we allebei in het bestuur gezeten en we namen afscheid van de bestuursfunctie. Voor mij was het teveel en ik wilde stoppen op mijn hoogtepunt en dat heb ik wel gedaan denk ik. De vergadering was op een mooie locatie: PON in Leusden. Hier werd na de vergadering de nieuwe VW EOS gepresenteerd. Mooie auto maar niet de mooiste die er stond; er stond een auto waar mijn man al jaren van droomt: Een prachtige Karmann Ghia. En ik moet toegeven dat deze er erg mooi bij stond te glimmen.

Zondagochtend heb ik Lente gebadderd. Ze vond het niet echt heel erg leuk. Das pech, dat kleine lijfje moet lekker fris blijven. Maar ja, wat zou jij ervan vinden als je slaapt en dan ineens wordt opgepakt, uitgekleed wordt en ineens in een bad water zit te rillen als een rietje? Dan ineens weer eruit en dan weer kleren aan moet. En dit alles in een kleine 30 minuten. Ik zou ook huilen...

's Middags hebben we onze eigen kever weer opgehaald die bij de garage stond om de koplampen te maken. Daar was hij op afgekeurd. We hadden heel wat dingen verwacht, maar de koplampen niet. Daar vandaan hebben we bij Arie en Rita koffie gedronken. Renate en Peer en Lente waren er ook. Dus het was nog even kroeltijd...heerlijk. Ik kan er geen genoeg van krijgen. En voor het eerst werd ik onder gespuugd. GATVER! Maar ik ben door Lente ingewijd als kersverse tante.

's Avonds hebben we lekker film gekeken.

Flinke douw!

2006-04-21T23:51:00.000-12:00

Vandaag was er weer een klusdag in de tuin. Remco had ook vrij genomen zodat er hard door gewerkt kon worden. Martin had zijn schoonvader mee en met zijn drie is er dan ook “een behoorlijke dauw an gegeven” zoals ze hier zo mooi op z’n Dordts zeggen.

Remco brengt samen met Heime de stenen naar de bestemming. Martin strijkt het zand eerst glad met een lange waterpas. En daarna met een drilplaat zodat het daar opgelegd kon worden.

Tussendoor is er natuurlijk de standaard koek en sopie. Onder het motto: Het is warm, dus je moet je van meer vocht voorzien, werd het vocht steeds doorgetapt. Oftewel: wij sponsorden de cocacola en Dommelsch! Het zonnetje scheen heerlijk dus we moesten wel gelijk het glas leeg drinken. Heerlijk toch jongens?

De verdeling was goed moet ik eerlijk zeggen. Nou heb ik er niet veel verstand van (ik hoor mijn broer denken nu…), maar het leek allemaal goed te gaan. Ik heb echt alleen maar toe gekeken en foto’s gemaakt. Oh nee, das niet waar. Kijk maar!

En dan liggen de steentjes er voor een groot deel zo in!

Maar goed al met al is er weer een hoop gedaan en word het nu toch echt al een tuin zoals we hem hebben willen. Dus binnenkort zal het eerste bbq-houtskoolblokje het vuur zien in de tuin op nummer 56!!

Romantisch draperen.

2006-04-19T19:05:00.000-12:00

Sinds januari hebben we een nieuw twee persoonsbed. Echt een heel erg luxe bed. Maar toch zijn we elkaar wel eens kwijt. Het heeft namelijk twee 1 persoonsmatrassen en dat waren we niet gewend. Het bed is nu 1,80 m breed. En dat is best breed kan ik jullie vertellen. Maar goed. Dat went.

Het kroelen lukt nog niet zo goed in dit bed. We hadden een favo kroel positie: Remco met zijn armen wijd open en dan duik ik in zijn armen. Hij slaat dan zijn arm om mij dicht en dan kroelen. Heerlijk toch? Maar tegenwoordig is dit lastiger. Want ons nieuwe bed kan in allerlei standen en posities.

Gisteravond was het zo'n romantische avond.... Vroeg naar bed om ons huwelijk vrolijke en liefdevolle energie in te blazen (zullen we maar zeggen). Maar ik had mijn hoofdeinde al een stukje schuin gelegd en mijn voeteneind stond ruimschoomts omhoog. Eenmaal zoenend op bed wilde Remco mij anders neerleggen. Echt heel liefdevol pakte hij me op en schoof me iets anders... Maar als je bed is allerlei vormen staat is het niet aan te raden...Het lijkt dan namelijk op liefdevol draperen! Want je ondergoed schuift, je pyama gaat de andere kant op en dan gaat ook nog eens je matrashoes schuiven. Oftewel:

Spelende vrouw wat heb ik nou geleerd?

Zoenen en vozen kan, maar wel gelijk in de juiste verhouding liggen graag!

"koetsjiekoetsjie".

2006-04-17T22:12:00.000-12:00

Iedereen kent het wel: Het bekende "koetsjiekoetsjie" gebrabbel als er kleine baby's in de buurt zijn. Nou, vandaag was het zo ver. Voor het eerst een evenement met de kleine Lente: De oeroude bekende traditie gourmetten bij opa en oma de Bruijn (mijn schoonouders). De tafel gedekt, een kop koffie bij binnenkomst en lekkere chocolaatjes op tafel. Da's nog eens binnenkomen. Maar het wachten was op de kleine...

En daar kwam het verse gezinnetje. En wat is ze lief in de maxicosi. Het is amper een kindje. En bolletje dat uitsteekt boven het felle oranje dekentje. In de middag werd er lekker gekroeld en na het flesje en de nodige boertjes en poepjes ging het kindje de reiswieg in voor het diepe middagslaapje. Tenminste dat was de bedoeling... nieuw kamertje, ander bedje. Lente verkende de slaapkamer en liet ons af en toe weten dat het best wel vreemd was daar boven in een vreemde omgeving.

Lente heeft lief gelegen, dat wel. En af en toe ook geslapen. Maar daarna was het toch echt tijd voor gezelschap. Dus toen wij het eten op hadden heeft mama haar van de kamer gehaald en kwam ze lekker bij ons kroelen. En dat vond ze leuk.

Dus voortaan hoort ze er gewoon bij!

Wens...

2006-04-17T12:45:00.000-12:00

Een wens van mijn wensenlijstje was om boven op de Grote Kerk van Dordrecht te staan. Ik was er nog nooit geweest en die kerk staat nou al ruim 3 jaar eigenlijk in mijn achtertuin. Maar ja om nou 275 treden te klimmen met zuurstof fles....

Vandaag was het zover. Onze paasbrunch was zo goed als klaar en ik wilde naar buiten. Iederen jas en schoenen aan en rolstoel en fles lucht mee en off we go. "Goh, zullen we de kerk beklimmen, jo? Goed plan!" Lijkt me een logisch antwoord... Mijn moeders vriend Jan wil absoluut niet met zijn goeie schoenen naar boven (maar stond wel als eerste naar beneden te kijken!!!! haha). Martin offert zich op. Suzanne neemt de cameratas, Remco de camera. Martin draagt mij en mama loopt achter ons aan met de zuurstof tank. Daar gaan we.

De eerste treden beginnen we heel optimistisch. Dan komt er ineens een smal randje en dat is enigzins terwijl-je-het-niet-nodig-hebt-knieverstellend kan ik je vertellen... Dan gaat het verder zonder ruimtes om te rustig. Terwijl Martins benen langzaam verzuren, hijg ik als een wild paard in zijn nek. Vanaf boven roepen ze : "We zijn er bijna!" Maar dat riepen ze 30 treden ervoor ook al. En dan kom je in de horloge ruimte van de klok. Nog 5 treden en dan stap je een andere wereld in....

Wat een uitzicht. Helaas is het niet helemaal helder buiten. Maar we kunnen een heel eind kijken. Zo mooi. En zo verschrikkelijk koud. Remco schiet zoveel plaatjes dat hij wel een japannertje lijkt. En ik?

Ik geniet van de wind, de wolken en het uitzicht....

Palm Pasen..

2006-04-15T10:16:00.000-12:00

Kennen jullie het nog van vroeger? Dan ging je naar school met vlindertjes in je buik, want je ging speciaal voor pasen al op donderdag -voor goede vrijdag- naar de plaatselijke bakker om een paaskip(?) te bakken die je dan op een stok prikte(?). Als iedereen klaar was ging je in een soort optochtje PalmPasen vieren! Wat het precies in hield weet ik niet meer. Wat ik wel weet was dat ik het bakken en lopen en daarna feestelijk samen eten met veel plezier deed!

Nou dit jaar geen geprik in kippen of iets van dat geteister. Gewoon lekkere dingen maken en eten met gezellige mensen! Oftewel:

VROLIJK PASEN!!!

Knip Knip - Weg ermee!

2006-04-13T08:25:00.000-12:00

Vandaag heeft Martin de hedera eraf gehaald. We zijn hem zat. Nou eigenlijk is Remco hem zat.
En waarom? Geen idee, maar mooi groeien doet ie ook niet dus hij mag best weg. Dus toen Martin vanmorgen als een paashaasje voor mijn keukenraam stond te springen mocht hij na een bakkie senseo aan de gang met de heggeschaar. Maar zijn planning lag anders.

Eerst werd er weer driftig gespit. En daarna was het tijd voor happie happie. Maar Martin en ik zijn geen broodeters. Dat kan je aan iedereen navragen, we zijn geen broodeters. Tenzij....er iets lekkers op zit. Oftewel, we zijn grote sponsoren van gele M. Zo ook vanmiddag. De rolstoel en de zuurstof paraat en op naar de Mac. Happie happie gedaan en langzaam weer terug. Martin kent Dordt al aardig kwam ik achter. Best handig. Eenmaal terug heeft hij de hedera aangepakt. Hij is nu echt aan het uitsterven....

Zand...spleet... BAH!

2006-04-13T08:17:00.000-12:00

Als de eerste zet gedaan is moet natuurlijk ook de tweede gedaan worden. En ik doe het niet!
Dus dan is het omgespit en dan moet er 2 M3 zand komen. Hoe komt dat hier? Nou dan laat je het toch bezorgen? Hoe kunstmatig bruin ik dan ook ben: ik bestel zand, maar ik heb geen idee wat voor soort kleur waar voor is en hoeveel eigenlijk 2 M3 is. Dan komt er een vrachtwagen en die moet hier achter tussen paaltjes door. Aangezien dat niet paste maar mijn broer en ik niet de moeilijkste zijn : Dan slopen we toch gewoon die gemeente paaltjes even weg? De ene gaat iets soepeler dan andere zullen we maar zeggen ;-)

En nu kan ik zo'n leuke bouwvakker huren die voor mij zo'n overheerlijke bouwvakkersgleuf kweekt, maar waarom zou ik dat doen als ik een broer heb die dat overheerlijke effect zelf kan fabriceren? Helaas was hier de camera te snel...haha Maar je ziet hem sjorren!

De vrachtwagen staat klaar en Martin kijkt toe. Ik zit vredig op de bank. Dan komt Martin de tuin in sprinten en roept dat ik buiten moet komen met de camera: Kom Jo, dit is gaaf, moet je foto 's van maken!" Hij rent erop af met de camera en hij had gelijk. Het was best leuk om te zien hoe zo'n mega wagen zo'n klein hoopje zand komt storten... Speciaal voor de foto deed hij de wagen nog even in volle glorie omhoog!

's Avonds doet Remco samen met hulp van buurman Rob de bult zand naar de tuin verplaatsen. Bedankt Rob!

Rust, kom terug!

2006-04-10T04:55:00.000-12:00

Na de geboorte van Lente stond mijn lichaam op zijn kop van emoties. Ik wist eigenlijk niet waar ik met mijn eigen lichaam heen moest. Allemaal gedachten kwamen boven die ik nog nooit gevoeld had zoals: trots, ongekende liefde, rust, blijdschap van ontelbare grootte en wat misschien wel het vreemdst was, was het besef van hoe klein een mensje geboren wordt. Dat er -van het plezier wat twee mensen beleven- zoiets als een mensje uit kan komen. Compleet met oortjes, vingertjes en teentjes, neusje en een lief mondje. Alles erop en eraan.
Lente heeft het allemaal. (godzijdank)

Nu is alles weer wat rustiger. Vanmorgen heb ik met de cf-verpleegkundige in Utrecht overlegd dat ik a.s. donderdag mag stoppen met het infuus. En voordat ze ophing had ik eigenlijk iedereen al ingeschakeld die er nodig is om het af te koppelen.
Zo snel kan ik zijn. Donderdag dus.

Dan ben ik weer slangvrij.

Beetje mijmeren...

2006-04-06T21:55:00.000-12:00

De antibiotica slaat wel een beetje aan. Mijn longen blijven redelijk stabiel. Als ik mijn pijnstillers netjes neem dan gaat alles goed. Ik kan de dag goed doorkomen. Ik loop niet high door de kamer, maar het lijkt wel of ik in euforische staat verkeer. Helemaal happy de peppie. Het hoesten klinkt nog wel als een oude rochelende slecht startende motor die al 6 jaar niet gekeurd is. Maar ja, na deze APK is dat misschien wat bijgesteld. De prednison staat op halt. Deze hoef ik niet te gebruiken als ik merk dat ik zonder kan. Dus mezelf kennende: ik stop hiermee en kijk wel wat er gebeurd.

Weet je wat het gekke is: Door de komst van Lente komt er een enorm gevoel in me naar boven dat ik me moet bewijzen aan haar. Ze zal weten hoe lief we voor haar zijn. Lente kent straks haar tante als een kroelkip. Ik heb haar in mijn armen gehouden en ik besefte toen we thuis waren dat ik nooit zoiets moois van Remco en mij zal hebben. Er zal nooit een meisje rondhuppelen met vrolijke pluimstaartjes of een jongetje lezend in een boek met een lief brilletje. En dat is niet slecht bedoeld, maar dan haat ik even heel intens de c.f. Die maait dit allemaal voor mij weg. En niet alleen voor mij, maar voor ons samen. Gelukkig zijn we realistisch genoeg om te beseffen dat ik het niet eens aan zou kunnen. Lichamelijk natuurlijk zoiezo al niet. Laten we het over het geestelijke gedeelte maar niet hebben....(inkoppertje)

Wat ik eigenlijk wilde zeggen was dat we apetrots zijn op Renate en Peer en Lente.
En dat de kuur aanslaat.
Dus het kan niet beter op dit moment!

Lente!

2006-04-05T10:17:00.000-12:00

We konden eigenlijk niet langer wachten. Even snel eten en hup in de auto op weg naar ons nieuwbakken nichtje Lente (foto's van Peer's site). En natuurlijk naar haar trotse pappie en mammie.

Om daar te komen is nog knap lastig want ze wonen drie hoog zonder lift! Vader Peer komt de cadeautjes halen en draagt ze naar boven en Remco draag mij op zijn rug, camera op zijn buik en mijn zuurstof hangt weer aan mijn handen voor hem ook naar boven. Hijgend en puffend komen we boven. We hangen de jassen op en feliciteren gelijk de glunderende vader. Dan lopen we zachtjes de slaapkamer in waar moeder en dochter lekker op bed liggen. Na een korte blik feliciteren we de andere trotse oom en tante (Peer's broer en vriendin) zijn er ook. Op dat moment zijn alle ooms en tantes in de kamer!

En dat zie je voor het eerst zo'n klein wondertje liggen. Geweldig. Daar ligt ze dan in de armen van haar moeder lekker te soezen. Wat een hummeltje. Ik raak altijd zo geemotioneerd door het aanzien van zó iets kleins. Samen met Renate wemel ik wat over het bijzondere dat "baby" heet.
Al vrij snel gaat Lente van oom naar tante en door naar andere oom en eindigt ze bij mij.

En dan zit je daar..... met zo iets moois... en kleins...

Nieuwe poort.

2006-04-04T01:41:00.000-12:00

Vandaag heeft Johan de timmerman de poort vervangen. De oude deur eruit maar ook gelijk de oude spalk. Daarna de nieuwe deur erin en latten op de wand. Helaas heeft het iets meer voeten in aarde. De nieuwe deur eerst op maat gemaakt, dan de deurklink erop en erin. Toen de deur opgehangen aan het frame en een slot op de paal geboord. Ook is de deur nog geverfd. Nu staat hij in de grondverf en wanneer hij echt groen geverfd wordt weet ik niet. Dat hoor ik vanzelf. Maar de poort is klaar! En de nodige senseo is erdoor!

Gelijk hebben we even getest of de scootmobiel erdoor kan. Vanuit de tuin gaat het. Maar dan sta ik er natuurlijk recht voor. Maar vanaf het pleintje achter kom ik de tuin niet in. Dat komt puur door het 90 graden bochtje. Dat moet de gemeente dus echt aanpassen. Nu kan ik de bocht gewoonweg niet maken omdat de helling te smal is.

Vast gelegd door iemand die niets mankeert en dat als reden gebruikt om even niet na te hoeven denken.....

Oom en Tante!!

2006-04-03T23:18:00.000-12:00

Ja, het is zover. We hebben een oom en tante zeggertje! En ze heet voluit van voor naar achter:

Lente Franken. Ze is geboren op 4 april en weegt ruim 7 pond. (lief he?)

We werden vannacht om 05.15 uur gebeld door Peer dat ze geboren was in het ziekenhuis i.v.m. ontlasting in het vruchtwater. Alles was goed gegaan. Geen enge dingen.

Door de commotie en enthousiastme waren we dingen vergeten te vragen. Maar zover we nu weten zijn vader en moeder en dochter al lekker thuis. Ze schijnt krulletjes te hebben.

De rest zien en horen we vanavond als we gaan kijken!

Lord of the Dance.

2006-04-03T21:12:00.000-12:00

Gisteravond zouden we om 19.30 uur afspreken bij het World Forum Theater in Den Haag voor een groot dansspektakel Lord of the Dance. Net als vele mensen wilden we in de daarvoor bestemde parkeergarage parkeren en stonden we in de file. Grrrrrrrrr.

Lord of the Dance is een Keltisch dansspektakel. Het is door Micheal Flatly bekend geworden. Hij danst niet meer mee maar heeft wel de leiding. De mannen tappen en de vrouwen dansen sierlijk. Het verhaal wordt begeleid door een soort elfje. Het elfje is als klein kind erg blij met haar fluit en blaast dan ook het bekende Ierse liedje. Op een gegeven moment wordt haar fluitje afgepakt door de "bad guys". De "good guys" onder leiding van -de LORD of the Dance- krijgt het elfje haar fluitje terug. Het hele verhaal eromheen is echt heel gaaf om te zien!

We zaten op rij 2 en konden het goed zien. We vonden het geweldig. (onze achterbuurvrouw ook. Ze schreeuwde je beide oren kapot en klapte je haar in de war!) Maar onze avond was echt gaaf!

Schans!

2006-04-02T23:14:00.000-12:00

Vanochtend vroeg mijn bed uit. De aannemer -Johan- was er al om kwart over 8. Als gemiddelde cf-er ben ik het niet gewend om zo vroeg mijn warme holletje uit te moeten. Maar ja, wie een mooie tuin wil moet vroeg opstaan! En dus gelijk met Remco eruit. Ik wijs mijn eigen man de deur uit en haal de andere vreemde man binnen.

Johan ritselde bij de over buurvrouw die achter ons woont een sleutel voor het groene amsterdammer-paaltje die leidt naar het achter pleintje. Paal aan de kant en gaan met die aanhanger. Ik geef de beste man eerst een kop koffie waarna hij aan de gang gaat. Tegels eruit, spitten, glad strijken, waterpas leggen, zand erbij, zand eraf. Na het aanschouwen en foto's maken van dit alles krijgen wij het koud en sluit ik de deur (met wij bedoel ik hier mijn meiden die op de grond in de ren lopen en ik) .

Rond lunch tijd gaat Johan even weg en 2 uur later kwam hij terug met een aanhanger vol zand en tegels. Hij trekt zijn werkkloffie aan en gaat verder. Tegels erin, tegels eruit. Zand erbij, waterpas erop, zand eruit, tegels erin. Keurig! Vier grote witte tegels met in het midden een klein lief zwart blokje. Als het rijtje gelegd is verras ik hem met nog meer koffie. (Hij gaf aan dat hij de Senseo Rio de Janeiro zo lekker vond...)

Morgen komt hij terug om de poort te veranderen. Ik kan bijna niet wachten om met mijn racemonster te testen of ik de hellingproef nog kan....

Junk!

2006-04-02T15:45:00.000-12:00

Vanaf donderdag zit ik weer aan een extra snoer vast. Braaf 24 uur per dan aan de O2 en aan de drugs. Heerlijk. Snuiven en spuiten. Oke, ik geef het toe: My name is junk. Junkie XS.
(we hebben net DIE ANOTHER DAY gekeken, ik zit nog in de Bond sfeer.)

Of het werkt? Geen idee. Afwachten. Tot nu toe heb ik redelijk veel pijn aan mijn rechterlong.
Ik neem mijn rust en medicijnen en meer kan ik niet doen.

Ik hou jullie op de hoogte.

Crea met hedera...

2006-04-02T13:15:00.000-12:00

Iedereen die een stapje achteruit gaat wil het niet zien en zo dus ik ook niet. Volledig in de ontkenningsfase. Maar nu mijn gezondheid gestaag achteruit gaat moet ik wel. Ik kan het niet langer ontkennen. Nu is de tijd voor een stapje verder dan de rolstoel: de scootmobiel.

Omdat ik er van de gemeente geen een zou krijgen i.v.m. allerlei regeltjes over "binnen en droog staan" en dat hij de 90 graden hoek bij de ingang van de schuur niet kon maken. En dat onze schuur doorgang te krap zou zijn, kreeg ik vorig jaar voor mijn 25e verjaardag van mijn broer Martin en zijn vriendin Suzanne een scootmobiel! Een stoere blauwe metallic met een witte leren stoel en een rode streep. Helemaal geweldig natuurlijk, maar waar laat ik zo'n lomp onhandig geval? In de schuur gaat niet en ik had nog geen oprit in de tuin met opberg hokje dus mijn broer nam hem weer mee naar huis. Helaas. Shit...Maar tussen mijn scootmobiel en mij klikt het nog niet, maar alle relaties hebben tijd nodig te wennen toch?

Nu zo'n ruim 5 maanden later gaan we eindelijk aan de gang met de tuin. Maandag komt de aannemer die gaat knutselen met stenen en groen. Er wordt nu dus echt ook binnen in de tuin een springschans aangelegd zodat ik met scootmobiel de tuin in kan. Aan de buitenkant van de poort ligt er al 1. Maar voordat hij aan de gang kan heeft mijn broer afgelopen vrijdag al een hoop hedera gesnoeid. De mensen die er voor ons woonden (we wonen hier net 4 maanden) hebben verrot weinig aan de tuin gedaan dus een snoeischaar was geen overbodige luxe. En aangezien we nog nooit een tuin hebben gehad moest broer lief alle gereedschap zelf meenemen.

Als volleerd hovenier (!) leefde hij zijn agressie uit op de blaadjes en takken. Even stoer kijken voor de foto en weer snel aan het werk. In nog geen half uur tijd was dit werk klaar. Maar dit is nog maar het begin. (enig voordeel van het ziek-zijn is in dit geval dat ik geen stap hoef te verzetten om te helpen en dus kijk ik vol leedvermaak toe en maak ik er maar foto's van)

Broertje, bedankt voor je hulp! We zien je maandag voor deel 2.

Na het werk zijn we nog even de stad in geweest. Samen thuis met zijn vieren gezellig friet gegeten.

Wat kan ik van deze kleine momenten toch onwijs veel genieten...

Moe

2006-03-30T19:31:00.000-12:00

Jeetje, wat een dag. Nog gekker dan gek...

Om de twee weken komen ze van Hoekloos Medical automatisch mijn moedertank in de schuur met O2 vullen. Dat hoef ik niet te plannen. Het nadeel is dat ik de dag van bezorgen 's morgens om 8.30 uur kan bellen hoe laat ze die dag komen. Oftewel, ik ging er vanochtend om 8.30 uur uit, pakte de telefoon en kreeg van de man vriendelijk te horen dat de vrachtwagen pas tussen 10.00 uur en 12.00 uur zou komen. Eenmaal opgehangen kroop ik gedwee in bedje terug. Na lekker 4 minuten te hebben gekroeld met mijn dekbedje: lees - mezelf ingegraven in een holletje - gaat de deurbel. Pfffffff..... Het kon de ptt zijn want er moesten twee pakketjes opgehaald worden, maar het was Hoekloos Medical. Ietsje te vroeg.... Blauwbekkend met koude blote poten liep ik weer naar binnen enigzins opgelucht dat dit klaar was.

Door de kou was ik zo wakker dat ik maar met de ochtend routine aan de gang ging. Insuline, nutridrink als ontbijt en een kopje thee om warm te worden. En nu wachten en weer doezelen op de bank...dat was de planning.. Maar nee. Telefoon: de WVG of ze langs mochten komen voor de oprit in de achtertuin voor mijn scootmobiel. Als ze het nou gelijk goed hadden gedaan, maar goed. Of het schikte om 10.30 uur: "Ja, in principe wel, maar ik zit dan waarschijnlijk onder de douche met de verpleging. Redden jullie het zelf als zij de sleutel geeft?" Geregeld.

Deurbel. De verpleging (die mij op dinsdag- en donderdagochtend komen douchen). Enigzins blauw stap ik de douche in. Het matje gaat volgens ritueel opzij, krukje voor haar, krukje voor mij. Heerlijk die warmte. Ik wilde net vertellen over de belsignalen en daar belt nr.1. De ptt. De verpleegkundige komt naar me toe, ik teken het papiertje en zij levert het weer af inclusief pakketje. Als ze terug is wordt ik lekker gewassen en geshampoot. (?hihi?) Bel nr 2. Nu is het de gemeente met de boodschap dat ze achter over de schutting hebben gekeken en dat ze eruit waren. Ik kon vanmiddag even bellen. (het wordt allemaal maandag aangepast. Lekker snel. Dan kan de scootmobiel die nu bij mijn broer staat hier naar toe en ben ik weer wat vrijer.) Nu maken we snel het douchen af voor er weer iemand belt. Lekkere bodylotion op mijn rug d.m.v. een massage. Leve de verleeghulp!

Als de verpleegkundige weg is, is het inmiddels 12.30 uur en ga ik even een tosti maken en t.v. kijken. Even bijkomen van dit alles. Daarna ga ik op bed liggen want de apotheek zou toch pas laat komen. 14.30 uur. Je raadt het al: deurbel. De bezorgster van de apotheek met alle medicijnen. Ik dump alles met zak en al in de koelkast en heb geen in meer om moeite te doen voor mijn rust. Het werkt toch niet vandaag. Na een half uur komt de wijkverpleging om mijn p.a.c. aan te prikken voor de kuur. Ze neemt me nog meer werk uit handen door alles klaar te maken. Samen komen we tot de conclusie dat we niet uit de etiketten van de apotheek komen. Oftewel: bellen tot we er bij neer vallen naar apotheek, thuiszorgtechnologie in UMC en de thuiszorg Dordrecht. Uiteindelijk klopt gewoon alles en blijken we niet goed te lezen.

Als Remco thuiskomt om 18.00 uur ben ik afgedraaid en heb ik het nog steeds koud. Maar rust in de kont....ho maar. Ik doe mijn best om rustig te blijven dus ben ik gaan knutselen. Toch produktief bezig geweest: 5 kaarten.

Nu is het 23.18 uur en ik ben kapot. Remco nog een kus geven en dan gaan mijn luiken dicht.
Wat een dag...

Gastenboek!

2006-03-29T08:19:00.000-12:00

Hoi hoi,

van verschillende richtingen kreeg ik te horen dat het zetten van een reactie op een geschreven stukje van mij niet bij iedereen even makkelijk ging. Bij sommigen lukte het zelfs helemaal niet en werden ze van de site afgeknikkerd! Dat moeten we natuurlijk helemaal niet hebben en dus heb ik voor jullie een gastenboek op de site gemaakt.

Aan de rechterkant onder mijn profiel kunnen jullie nu naar hartenlust - bij voorkeur lieve - berichten achter laten. Je kan kiezen tussen kijken en schrijven. Allebei mag natuurlijk ook...

Succes.

We gaan ervoor….alweer.

2006-03-27T22:33:00.000-12:00

Ik had zo gehoopt dat de prednison zou werken, maar helaas. Sinds drie weken zit ik aan een extra pillen kuur. Deze werkte niet voldoende dus zijn we extra met prednison 5 mg per dag begonnen. Toen vorige week bleek dat het niet echt veel deed hebben de arts, de verpleegkundige en ik het verhoogd naar 20 mg per dag. Nou dat zou toch moeten helpen, maar nee. We zijn nu een week verder en het doet niets, noppes, nada.

Vanaf gistermiddag zijn we in onderhandeling met de cf-verpleegkundige en de longarts in het ziekenhuis of we weer gaan kuren. En de arts heeft het verlossende woord vanochtend gegeven. Het weer zover. Alles wordt opgestart om thuis te kunnen kuren. Dus geen ziekenhuisopname deze keer. Geen opgeslotenheid in mijn eigen ruimte. Nee gewoon lekker thuis waar ik de ruimte heb. Waaruit ik zomaar ontsnappen kan. Want ik kan je vertellen dat ik af en toe helemaal gek wordt hier. De medicatie is iets gewijzigd. Omdat ik de laatste tijd nergens meer op reageer wil hij mij mijn oude medicatie geven. Kijken of het na al die troep van afgelopen tijd wel even effect heeft. Zo niet…tja....wat dan?

Gelukkig voel ik me qua stemming redelijk. Ik ben alleen erg snel moe en benauwd, maar ik klaag niet. Ziek voel ik me niet eens, want ik kan verder alles doen en heb ook overal zin in. Maar de puf om iets te doen of te pakken is er niet echt. Elke keer als ik iets doe dan komt ineens de benauwdheid om de hoek kijken. ’s Avonds kan ik zomaar ineens moe zijn. En dat is raar, maar het komt steeds vaker voor.

De dagen dat ik me goed voel zijn steeds verder te zoeken. Maar ik zoek me een ongeluk en vinden doe ik ze nog steeds!

Toch zou het leuk zijn als er iemand zou kunnen komen die de c.f. weg kan toveren…

Auto's en vliegtuigen!

2006-03-27T00:25:00.000-12:00

Afgelopen zaterdag waren we te gast op het Nationaal Luchtvaart-Themapark Aviodrome op de Luchthaven Lelystad. Hier was een Oldtimerdag. De mensen van Aviodrome hadden verschillende oude autoverenigingen aangeschreven met een uitnodiging. Alleen van onze club de LVWCN waren er ruim 55 auto's. Zoals je op de volgende foto's kan zien was het heel erg gemengd qua type auto's. Binnen in het museum was een heel groot assortiment aan oude vliegtuigen en hun bouw ervan.

Dit is een rijtje GoggoMobils en Messerschmitts. De deuren gaan open als een soort deksel. Het heeft iets mysterieus. Er waren allemaal verschillende, maar zoals je ziet allemaal mooie tinten.

Dit is een replica van een van de eerste vliegtuigen rond 1909-1910. Het gekke was dat de stoeltjes niets anders waren dan twee oude bistrostoeltjes zonder poten. Echt lekker zal het niet gezeten hebben.

Als je dit gezien hebt ga je toch anders naar de techniek van hedendag kijken. Hoe ze vroeger alles deden en als je ziet hoe computer gestuurd alles nu is. Echt een wereld van verschil.

Ik geloof dat ik liever in deze wereld leef....met onze luxe auto.

Beetje pesten mag....

2006-03-25T05:14:00.000-12:00

Een heel klein beetje pesten mag wel. En dat doet hij/zij ook.

Ik heb het over ons nichtje/neefje in spe. Remco's zus Renate en haar man Peter (maar we noemen hem Peer) zijn 9 maanden zwanger. De officiële uitgerekende datum is 1 april, maar ze houden 2 weken ervoor en 2 weken erna aan als ruimte. Dus het mag al komen. We weten nog niet wat het wordt en we kunnen bijna niet meer wachten. Voor het gemak noemen we het Frankie. Hun achternaam is Franken en "baby" of "kleintje" klinkt zo koud.

Gisteravond belde Renate als test hoe snel we de telefoon op zouden nemen mocht ze zijn bevallen. Het snelle lopen is me wel vergaan in de loop van tijd dus een sprintje lukt niet meer en zeker niet 's nachts. Maar tot nu toe geeft kleine Frankie nog niet aan dat hij/zij eruit wil komen.

De telefoon gaat dus mee naar bed en we wachten op een nieuw geboren wondertje...

Jo en sauna: Prima combi!

2006-03-24T02:15:00.000-12:00

Afgelopen woensdag ben ik met een vriendin naar een beautycentrum in Bleiswijk geweest.Niet dat we dat nodig hebben, maar gewoon om ons te laten verwennen. Onwijs veel soorten sauna's waarvan ik nog nooit had gehoord. Ken jij de lichtsauna? Of het caladrium? Wat vindt je van marakeshsauna? En hoe klinkt een duinsauna? De zuurstofsauna klonk mij wel vertrouwd toe. Maar helaas, het was voor mij te heet... Waar we echt lang hebben gezeten was de grotsauna. Ik voelde me prima thuis in mijn blote kont in een grot. Misschien ben ik diep in mijn hart nog steeds een holbewoner.

Buiten is een grote tuin waarin allerlei onderdelen zijn. Verschillende soorten sauna's maar ook een zoutbad. Schijnt perfect voor je huid te zijn. Verschillende zitjes voor de buitenmens. (zelfs met dit weer zaten er mensen naakt buiten...brrrr, maar als je uit een sauna komt is het een aangename afkoeling) Dan kun je er ook van allerlei lekker behandelingen volgen, maar dat moet je reserveren. Kijk zelf maar eens op Elysium's site en kijk je ogen uit. Het is echt mooi.

Jannie haalde me rond 10.00 uur op en bracht me rond 23.45 uur thuis. Wij hebben lekker geluierd, gekletst, gelachen en tussendoor ook nog wat gedronken en gegeten. En ik lieg niet als ik zeg dat we de hele dag hebben liggen relaxen. Zwemmen, bubbelen in bad, hangen, warme douches, creme's en een heerlijke voetmassage. Ik weet nu zeker dat ik geen voetfetish heb!! Dat gekroel tussen die trommelstok-tenen van mij... Later op de dag smeerde Jannie me in met een olie-smeersel wat er erg lang over deed om in te trekken. DUs ik moest me bijna klem zetten tegen het voetenbord om niet van de bank af te glibberen.

Maar alle gekheid op een stokje: mijn voeten en lijf voelen nog steeds heerlijk zacht.. Ik was al leuk, maar nu...

Ingeburgerd?

2006-03-21T08:59:00.000-12:00

Tja... ben ik echt ingeburgerd met een score van 5,3? Ik scoor niet echt hoog. Eigenlijk net zo hoog als -niet zo slimme- Fajah Lourens (krullenbol uit gtst) Maar ja hoe moet ik nou weten wat er officieel in je voortuin mag staan? Ik net heb sinds 3 maanden een tuin... Of wat te doen als je je ergens aan ergert? Ik stoor me niet zo snel op straat... Waar moet ik terecht als mijn huis afbrandt en ik een nieuwe wil bouwen? Ik hoop het niet eens mee te maken... Hoe is nootmuskaat in NL gekomen? Geen idee, maar het is lekker op de bloemkool...

Hoe ingeburgerd ben jij? Doe de Nationale Inburgeringstest en test het zelf...

EuroDisneyland Resort Paris

2006-03-21T02:10:00.000-12:00

Dit is het ondeugende aapje van Alladin. Samen met een hoop diney figuren ben ik op de foto geweest. Ik voelde me net een "krijsende blije kleuter" die erg haar best deed om tussen die andere krijsende kleuters te komen om een glimp op te vangen van mijn disney helden. EN Remco weet dat het echt moeilijk is om met een rolstoel ergens bij te komen. En die kinderen zijn al zo klein, dus om ze net tot boven de enkeltjes af te zagen met de stoel... We hebben Ioor, Pinokkio, Tijgetje, Goofy, Tweedledee en Tweedledum, de priester van Robin Hood en vele anderen gezien. Natuurlijk ook Mickey en Minnie, Donald en zijn vrienden lopen daar maar daar zijn de wachttijden voor een foto zo lang...daar kan een kleuter niet op wachten...

Rechts is een binnen attractie. Er worden stukken verteld door middel van kleuren en figuren over alle landen en culturen van de wereld. Een soort poppentheater van de efteling. Alleen is dit nieuwer en veel gekleurder. Mooie materialen worden er gebruikt. Het is er erg vrolijk. Dat is wel te zien ook!

Het bewijs dat we er zijn geweest. De poort van Disneyland Resort Paris! Deze poort is echt enorm groot. Het geeft een stukje aan van de sprookjesachtige gloed die het park uitstraalt. Overal in het park komt sierlijke terug. Je waant je even in een andere wereld.

En zeker zo'n blije kleuter als ik!!

Vriendschap

2006-03-21T01:27:00.000-12:00

Je hebt vrienden in verschillende soorten en maten. Je hebt de gezelschapsvriend, de praatvriend, de lachvriend, een verre vriend, je hartsvriend of vriendin en je maatje. Eigenlijk zijn er ontelbaar veel ideeën van een vriend. En de een heb je nodig en de ander is eigenlijk teveel.

Je lachvriend is iemand waarmee je echt goed kunt lachen. En dat is heerlijk voor een middag of een paar dagen als je je rot voelt. Familieleden die eigenlijk ook vrienden zijn.

Je kletsvriend is iemand waarbij je je zelf kunt zijn en je lekker kunt laten gaan. Kletsen maar!

De gezelschapsvriend is gewoon lekker gezellig om hij/zij om je heen te hebben.

Een verre vriend is een vriend maar dan een op afstand. Deze spreek- of zie je eigenlijk nauwelijks. Toch zijn het vrienden.

En bij je hartsvriend kun je je lekker uitleven. Kletsen, huilen maar ook lachen en leuke dingen doen.

Maar het belangrijkste is toch wel je maatje. Een maatje is in mijn ogen iemand waarmee je echt alles kan delen en waarmee je alles kan doen. Je kunt met diegene lachen, huilen, gek doen, uitgaan. Hij zal je helpen in alles wat je doet. Je kunt op die persoon bouwen. En het belangrijkste vind ik dat je diegene kan vertrouwen. Je moet op elkaar kunnen steunen. Door dik en dun, lief en leed, in goede en kwade dagen.

Vrienden. Je hebt ze nodig. Zonder vrienden sta je alleen. EN dan is de wereld heel erg groot en leeg. Maar waarom zeggen we niet altijd wat we denken? Waarom zeggen we nooit tegen mensen wat we voor ze voelen? Misschien een stukje bescherming naar ons zelf toe?

Ik zal zeggen wat ik van mijn vriendschappen denk. Ik kan niet zonder deze mensen.

Maar de belangrijkste voor mij is toch wel mijn man oftewel mijn maatje Remco. Hij is er altijd voor me. Of ik nou wil of niet. Hij is er gewoon. Hij helpt me waar hij kan en waar het nodig is. Ik kan hem altijd vertrouwen. Ik kan op hem steunen zonder om te vallen. Maar hij kan me ook verschrikkelijk laten lachen en samen huilen. Hij is mijn steun en toeverlaat. Mijn eigen rots in de branding.

Vrienden: ik houd van ze op hun eigen manier…

Weekend

2006-03-20T04:12:00.000-12:00

Het is weer maandag, het weekend zit erop.

Afgelopen weekend hebben we niet veel bijzonders gedaan. Lekker even rustig genieten met zijn tweeën. Remco was afgelopen week vrij zodat hij echt aan de gang kon met zijn scriptie. Volgens hem zelf heeft hij veel kunnen doen ondankt mijn 'gestalk'. Als mijn man dan thuis is moet echt vaker met hem kroelen...heerlijk.

Zaterdagavond zijn we naar Remco's nicht Esther geweest. Gezellig kletsen over werk, huisje en dieren. Zij heeft een leuk, groot en lief konijn.

Zondag hebben we niet veel anders gedaan dan film kijken (ik, remco leren en strijken), kletsen en ontspanning.

Jullie lezen het: het is een rustig en ontspannen weekend geweest!